Chiropractie: Voel het verschil!

De grondlegger van de chiropractie is de Amerikaan D.D Palmer (1844-1913). In een tijd waarin wetenschappelijk onderzoek in de medische wereld nog in de kinderschoenen stond stelde Palmer het zenuwstelsel centraal in zijn theorie over gezondheid. De wervelkolom was hierin van speciaal belang volgens Palmer: een gezonde wervelkolom was een vereiste voor een gezond lichaam. Reeds in de oudheid (Hippokrates) zag men in hoe cruciaal de wervelkolom was voor een gezond lichaam. Sinds de eerste chiropractische behandeling in 1895 door Palmer is de chiropractie sterk verder geëvolueerd.

Chiropractie is afgeleid van de Griekse woorden cheir (hand) en prattein (beoefenen); het betekent dus met de hand beoefenen, wat in grote lijnen de werkwijze van de chiropractor weergeeft. Middels handmatige (manuele) technieken bevordert de chiropractor het functioneren van het zenuw- gewrichts- en spierstelsel.

   

Verstoringen in het lichaam kunnen op verschillende manieren ontstaan, bijvoorbeeld door een ongeluk of valpartij. Ook door overbelasting van de
wervelkolom, of door verkeerd tillen of bukken kunnen problemen
ontstaan. Dit kan leiden tot een zenuwstoornis in het zenuwstelsel, wat van grote invloed kan zijn op organen, spieren en weefsels.

Er zijn verschillende technieken die een chiropractor kan gebruiken om iemand te behandelen. De overeenkomst tussen deze verschillende technieken is dat de chiropractor zijn handen gebruikt en hiermee een correctie maakt. Tijdens de correctie worden alleen die gebieden van de wervelkolom behandeld waar een afwijking (blokkade) geconstateerd is. Hierbij wordt er met de handen druk op het gewricht gebracht en hierdoor wordt de bewegingsvrijheid van het gewricht hersteld. Bij de behandeling van baby’s en ouderen gebruikt de chiropractor aangepaste behandeltechnieken.